Papatya Yetiştiriciliği

Papatya hakkında

Papatya (Matricaria chamomilla), ülkemiz florasında yoğun olarak yabani bulunan tek yıllık tıbbi bir bitkidir ve tıbbi amaçla yalnızca kurutulmuş çiçek başları kullanılır. Bu rehber, resmi tarım kaynağına dayanarak papatyanın ekim zamanı, tohum miktarı, gübreleme, sulama ve hasat uygulamalarını özetler.

Ekim zamanı ve tohum

Doğrudan tohum ekiminde iki temel yöntem vardır: sonbahar ekimi ve ilkbahar ekimi. Sonbahar ekiminde ekim sonundan kasım sonuna kadar ekim uygundur; bitki kış soğuklarına dayanabilmesi için 6-8 yapraklı döneme ulaşmalıdır. Kışlık ekim kısa gün koşullarında uzun bir vejetatif gelişim sağlayarak daha yüksek verim verir; ilkbahar ekiminde verim düşer.

Dekara 200-300 g arası tohum atılır. Papatya gün ışığında çimlenen bir bitki olduğu için ekimden sonra üstü toprakla kapatılmaz. Sıra arası mesafesi iklim ve toprak şartlarına göre 15-45 cm arasında değişir.

Gübreleme

Papatya azot seven bir bitki olmasına rağmen fazla azot aşırı boylanmaya neden olur. Azot ile çiçek verimi ve yağ oranı yükseltilebilir; ancak istenmeyen vejetatif aksam çiçekten iki kat fazla gelişir. Uçucu yağ içeriği gübrelemeden etkilenmese de bileşimi değişebilir.

Sulama

Tohum ekiminden sonra toprakta yeterli nem yoksa, yapılacak hafif bir sulama çimlenme ve çıkışa faydalı olur. Sonrasında bitkinin gelişimi sırasında sulama yapılıp yapılmayacağına toprak ve yağış miktarına göre karar verilir.

Hasat

En uygun hasat zamanı çiçeklerin üçte ikisinin açıldığı dönemdir. Çiçek açma döneminden itibaren iki kez hasat edilebilir. Hasat elle toplama ya da tarakla yapılır; gelişmiş ülkelerde hasat makineleri ile gerçekleştirilir. Hasattan sonra en geç iki saat içinde çiçekler kurutmaya alınmalıdır.